De hele Schrift is nuttig

Geen mens, hoe geestelijk en geleerd hij ook moge zijn, heeft gezag over de Bijbel om haar op te delen in passages die meer of minder belangrijk zouden zijn. Evenmin heeft iemand het recht onderscheid te maken tussen teksten die essentieel zouden zijn voor het christelijk geloof en andere die dat niet zouden zijn. Helaas zijn er mensen die bepaalde onderwerpen uit de Bijbel zelfs als ‘controversieel’ bestempelen en beweren dat deze vermeden moeten worden, vooral in ontmoetingen met christenen uit andere denominaties, om discussies en conflicten te voorkomen. Maar het staat de mens niet toe zich boven de Schrift te verheffen door haar te verdelen in delen die meer of minder belangrijk zouden zijn voor het christelijk geloof. Dat zou niets anders zijn dan menselijke aanmatiging en hoogmoed!

Alles wat de Heer in Zijn Woord heeft gesproken, heeft eeuwige waarde. Want God Zelf heeft gesproken door de Heilige Geest, Die zó in de auteurs werkte dat zij de goddelijke waarheid zonder menselijke dwaling vastlegden. De apostel Paulus zei:
“De hele Schrift is door God ingegeven en is nuttig om te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, opdat de mens van God volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust” (2 Tim. 3:16-17).

Bedenk dat Paulus, toen hij over de Schrift sprak, doelde op het Oude Testament. Deze uitspraak wijst ons op het nut van de waarheden die zijn vastgelegd onder het bestel van de wet. Wij kunnen deze voorschriften dus niet negeren alsof zij tot een tijdperk behoren dat voorbij is gegaan, want Jezus heeft verklaard dat geen jota of tittel van de wet ooit zou vergaan (Mat. 5:17-19). Daarom moeten wij niet denken in termen van waarheden die vandaag niet meer zouden bestaan, maar van leringen die ook nu nuttig zijn, mits zij worden uitgelegd in het licht van het Nieuwe Testament (zie les 5 – De eenheid van de Schrift).

Mensen die slechts passages en verzen naar eigen voorkeur uitkiezen, gebruiken deze meestal om hun persoonlijke verlangens en overtuigingen te verdedigen. De Bijbel moet als geheel gelezen en onderwezen worden, opdat niemand heen en weer geslingerd wordt door allerlei wind van leer, door het bedrog van mensen, door hun sluwheid om tot dwaling te verleiden (zie Ef. 4:14). De apostel Paulus gaf ons hierin een groot voorbeeld van trouw door aan de gemeenten niet zijn lievelingsleerstellingen te verkondigen, maar alles wat God in de Schrift heeft geopenbaard:
“Daarom betuig ik u op deze dag dat ik rein ben van het bloed van allen, want ik heb niet nagelaten u het hele raadsbesluit van God te verkondigen” (Hand. 20:26-27).

De Schriften zijn niet van eigen uitleg, noch voortgekomen uit de wil van een mens (2 Petr. 1:20-21). Daarom mogen zij nooit gebruikt worden om persoonlijke smaken of meningen te behagen!

Juist dit is wat gebeurt bij de zogenoemde ‘Speciale Bedieningen’, die vaak op een onevenredige wijze enkele favoriete leerstellingen benadrukken, ten koste van de overige Bijbelse waarheden. Wat ten onrechte als ‘speciaal’ wordt beschouwd, resulteert meestal in een verarming van de boodschap van het Woord van God in haar volle rijkdom.

Als het toegestaan zou zijn dat iemand bepaalde Bijbelgedeelten waardeert en andere als irrelevant beschouwt, dan zou ditzelfde recht aan iedereen moeten worden toegekend. In dat geval zou ieder zijn eigen criterium kunnen hanteren bij de keuze van de teksten die hij verkiest. De een zou waarde hechten aan deze leer, terwijl een ander zou kiezen wat hem het meest geschikt lijkt. Daarmee zou het gezag van het Woord van God in het leven van de gelovige worden ondermijnd. Want ieder zou dan het recht hebben zich alleen te onderwerpen aan datgene wat overeenkomt met zijn eigen belangen. Een volksgezegde luidt: “Elke ketter heeft zijn eigen vers.” Een christendom dat is gebaseerd op favoriete teksten, is een duidelijke uiting van ongehoorzaamheid aan de Heer, omdat men zich slechts gedeeltelijk aan God onderwerpt. Op deze manier stellen het menselijke denken en de menselijke wil zich op als rechter boven de Schrift en wordt daarmee het Bijbelse en ware christendom afgebroken.